Pizza, która stała się najpopularniejszym daniem na całym świecie. Jest również jednym z klasycznych i bardzo powszechnie przygotowywaniem daniem w swej ojczyźnie, czyli w słonecznej Italii. Chcesz wiedzieć jaką pizzę jedzą Włosi? Czytaj dalej, a dowiesz się czy znasz wszystkie jej rodzaje.
Pizza napoletana, czyli neapolitańska Margherita
Jak w większości krajów, również we Włoszech największą popularnością, cieszy się Margherita. Królowa stołów, powstała w XVIII wieku. Przyrządzona przez Włoskiego kucharza mieszkającego w Neapolu, ku czci przejeżdżającego przez miasto króla. Na chlebowym placku ułożone zostały pomidory, bazylia i ser, dary lokalnej ziemi, które miały odwoływać się do kolorystyki Włoskiej flagi. Król, zachwycony smakiem, nazwał danie imieniem swej małżonki Margherity.
Danie szybko stało się popularne w całym mieście, a następnie kraju. W drugiej połowie XX wieku, stało się absolutnym numerem jeden na całym świecie, a klasyczna pizza doczekała się tylu odmian, co ludzkich pomysłów na jej wykonanie.
Obecnie dodatki do pizzy bez problemu kupisz na całym świecie, podobnie jak niemal każdy sklep z przyprawami, zaopatrzy Cię na najlepsze włoskie przyprawy.
Proces przygotowania tradycyjnej pizzy neapolitańskiej
Ciasto, które potrzebuje czasu (i cierpliwości rodem z klasztoru zen)
Podstawą prawdziwej pizzy neapolitańskiej jest ręcznie wyrabiane ciasto, które fermentuje od 24 do nawet 48 godzin. Tak, dobrze przeczytałeś – tu nie ma miejsca na szybkie drożdże i „będzie gotowe za godzinę”. To jak z miłością – żeby wyszło coś wyjątkowego, trzeba dać temu czas.
Ciasto składa się tylko z mąki typu 00, wody, soli i świeżych drożdży. Cztery składniki, zero kompromisów. Kiedy pierwszy raz próbowałem zrobić je sam w domu, czułem się jak pizzaiolo z Neapolu… dopóki nie zapomniałem przykryć miski i rano powitała mnie pizza-pustynia. Ale z każdym kolejnym razem było coraz lepiej – serio, po kilku próbach wyszło mi takie cudo, że sąsiad z dołu zadzwonił zapytać, co tak pachnie. Punkt dla mnie!
Wysoka temperatura i piekielnie krótki czas pieczenia
Pizza wypiekana jest w piecu opalanym drewnem, w temperaturze 450–500°C, przez zaledwie 60–90 sekund. To jak espresso wśród wypieków – szybko, mocno i intensywnie.
Oczywiście w domowych warunkach osiągnięcie takiej temperatury to jak próba zostania astronautą bez rakiety. Ale są sposoby – kamień do pieczenia, maksymalna temperatura piekarnika, a jak masz pizzę na punkcie fioła (jak ja), to pewnie już szukasz na OLX pieca ogrodowego z lawy wulkanicznej. True story.
Pizza rzymska – romana
Jedna z najpopularniejszych wariacji klasycznej neapolitańskiej. Jej najpopularniejszą na świecie wersją jest capriciosa. Pizza rzymska ma chrupiące cienkie ciasto i w przeciwieństwie do swego pierwowzoru duże ilości, rozmaitych dodatków. Niemal na każdej znajdziemy szynkę, pieczarki, oliwki, często cebulę, karczocha, kapary i pomidory, czasem nawet jajko.
Pizza sycylijska – siciliana
Najczęściej wypiekana w prostokątnych, dużych formach. Regularny kształt ułatwia dzielenie pizzy. Południowa wersja pizzy jest pulchna i ma grube, puszyste ciasto. Podaje się ją z dużą ilością dodatków. Jest zdecydowanie najbardziej sycąca odmianą istniejącą we Włoszech.
Pizza bianca i pizza rosso
Bianca i rosso są mało znanymi poza Rzymem odmianami pizzy. W stolicy, bianca to pizza, którą podaje się bez sosu a bazą jest oliwa, a rossa, podawana jest z czerwonym sosem, powstającym ze specjalnej odmiany pomidorów. Historycznie bianca nawiązuje do pierwowzoru pizzy, znanego w starożytnych kulturach Grecji, Rzymu i Egiptu.
Wówczas jedzono placki z oliwą i ziołami, przypominające nieco dzisiejszą focaccię.
Bianca, poza Rzymem , podawana jest z białym sosem, który może być wykonany z różnych składników, najczęściej wykorzystywany jest sos śmietanowy i beszamelowy.
Rodzaje pizzy z innych regionów Włoch
Pizza al taglio – idealna na głodniaka po spacerze
Pizza al taglio to rzymska specjalność – pizza na kawałki, wypiekana na dużych blachach i sprzedawana na wagę. I to dosłownie – wybierasz, ile chcesz, pokazujesz palcem, oni tną, ważą i hop, gotowe.
Pierwszy raz zjadłem ją w Rzymie, stojąc oparty o murek pod Koloseum. Pizza z ziemniakami i rozmarynem. Ziemniaki na pizzy?! Brzmiało dziwnie, ale smakowało jak niebo w gębie. Jeśli lubisz eksperymenty – to must try.
Pizza fritta – włoski cheat meal
Pizza fritta to prawdziwa bomba smakowa – smażona na głębokim tłuszczu, zazwyczaj nadziewana ricottą, salami i mozzarellą. Brzmi jak przepis na kulinarną śpiączkę? Może i tak, ale jak raz spróbujesz, nie zapomnisz tego do końca życia.
To wynalazek z czasów powojennych – pieców nie było, ale miłość do pizzy nie znikła. Więc Włosi, jak to Włosi, znaleźli sposób. Pizza fritta to taka włoska odpowiedź na nasze zapiekanki z lat 90. – tłusta, tania, genialna.
Pizza tonda vs. pizza al metro – mały talerz kontra impreza
Włosi dzielą pizzę również ze względu na kształt i sposób podania. Pizza tonda to klasyka – okrągły placek, który dostajesz na talerzu, najlepiej z kieliszkiem wina w drugiej ręce.
Ale jeśli wpadasz w większym gronie, lepiej zamów pizzę al metro – czyli na metr. Serio, mają takie drewniane deski jak do serów, tylko że z pizzą! Świetne rozwiązanie, jeśli wszyscy przy stole mają inne preferencje – jeden chce wege, drugi z mięsem, a trzeci jak zawsze pyta: „A można pół na pół?”
La dolce vita w wersji serowej
Włosi traktują pizzę nie tylko jako jedzenie, ale jako okazję do bycia razem – z rodziną, przyjaciółmi, sąsiadami. To taki włoski odpowiednik grilla u wujka – jest hałas, jest jedzenie, są emocje. Nikt nie patrzy na zegarek. Tylko na pizzę.
Więc jeśli kiedyś będziesz we Włoszech, zamiast szukać restauracji z białymi obrusami, idź za zapachem. A jak zobaczysz grupę ludzi przy stoliku z butelką wina i pizzą dzieloną na 8 części – usiądź obok. Bo najlepsze historie zaczynają się od słów: „Jeszcze jeden kawałek?”
Pizza we włoskim stylu życia
Piątkowa magia (albo sobotnia, kto by liczył)
Pizza we Włoszech to najczęściej piątkowy lub weekendowy rytuał – kolacja po pracy, spotkanie ze znajomymi, relaks po całym tygodniu. Trochę jak nasza tradycja zamawiania chińszczyzny po oglądaniu „Twojej twarzy brzmi znajomo”.
Nie ma tu pośpiechu. Siadasz z rodziną, czekasz aż ciasto się wypiecze, gadasz, śmiejesz się. Nikt nie pyta o kalorie – bo kto by liczył, gdy w tle gra Eros Ramazzotti, a przed tobą stoi pizza pachnąca bazylią?
We Włoszech nigdy, przenigdy, nie uświadczysz sosów do pizzy. W ich słowniku nie istnieje takie zdanie. Pizzę, w ostateczności, polewać może oliwą, ale jej składniki i ciasto powinny być skomponowane w sposób, który wyklucza taką konieczność.
Podobnie, znane i powszechnie lubiane dodatki takie jak ananas, ketchup czy majonez, niejednego Włocha mogłoby przyprawić o zbrodnicze myśli.
W myśl włoskiego zwyczaju, pizzę powinno się zawsze jeść tylko i wyłącznie rękoma. Taka jest tradycja. Używanie noża i widelca, uważane jest za niestosowne, a zdaniem wielu Włochów, to właśnie jedzenie rękoma dostarcza najwięcej radości i przyjemności.
Pizza, choć jest narodowym daniem i dziedzictwem kulturowym Włoch, nie jest potrawą, która stanowi bazę codziennego menu Włochów. Owszem, pozostają na 5 miejscu w światowym rankingu ilości zjadanej pizzy i pizzę oczywiście można we Włoszech zjeść wszędzie, ale raczej jest formą szybkiej przekąski niż dania głównego.
